Studie onthult “hoog” aantal verontrustende stoffen in plastics voor voedselverpakking

Plastics zijn handig, goedkoop en alomtegenwoordig. Jaarlijks wordt er wereldwijd meer dan 350 miljoen ton van geproduceerd. Toch bevatten de kunststoffen een grote verscheidenheid aan chemicaliën, waaronder stoffen die een aanzienlijk risico vormen voor mens en milieu. Die kunnen tijdens hun levenscyclus en recyclage vrijkomen en een hoop ellende veroorzaken.Een team van onderzoekers aan de leerstoel Ecological Systems Design van universiteit ETH in Zürich maakte een balans op. Iets minder dan een kwart van de stoffen die bij plasticproductie worden gebruikt, zijn potentieel schadelijk voor mens en milieu. Wereldwijd hinkt de regelgeving achterop.

Hun studie, gepubliceerd in Environmental Science & Technology, levert een verontrustende inkijk in de wereld van chemicaliën en plasticproductie. Slechts een klein deel van de chemische stoffen in plastic is algemeen bekend of uitvoerig bestudeerd. De ETH-onderzoekers beweren voor het eerst een uitgebreide databank te hebben samengesteld van kunststofmonomeren, -additieven en -verwerkingshulpmiddelen voor gebruik bij de productie en verwerking van kunststoffen op de wereldmarkt, en deze systematisch te hebben gecategoriseerd op basis van gebruikspatronen en gevaarpotentieel.

Het team heeft ongeveer 10.500 chemische stoffen in kunststof geïdentificeerd en in kaart gebracht: 2.109 werden gebruikt in toepassingen die met levensmiddelen in aanraking komen; in verpakkingen (2.489), textiel (2.429); sommige zijn bestemd voor speelgoed (522) en medische hulpmiddelen, waaronder maskers (247).

Een kwart is potentiëel zorgwekkend

Van de 10.500 geïdentificeerde stoffen categoriseerden de onderzoekers 2.480 stoffen (24%) als potentieel zorgwekkende stoffen. Van de toepassingen die met levensmiddelen in aanraking komen, zijn er 679 potentieel zorgwekkend.

Van de 679 stoffen die mogelijk zorgwekkend zijn onder toepassingen die met levensmiddelen in aanraking komen, zijn er volgens de studie

  • 528 chemische stoffen met een hoog productievolume,
  • 434 niet-gereguleerde chemische stoffen en
  • 52 chemische stoffen zonder enige wetenschappelijke referentie.
  • 9 stoffen zijn persistent en bioaccumulerend,
  • 120 stoffen zijn kankerverwekkend,
  • 51 stoffen zijn mutageen,
  • 132 stoffen zijn giftig voor de voortplanting,
  • 300 stoffen zijn giftig voor specifieke doelorganen,
  • 404 stoffen zijn giftig voor in het water levende organismen, en
  • 22 stoffen zijn hormoonontregelend
  • 119 stoffen van onbekende of variabele samenstelling (UVCB’s),
  • 131 bevatten metalen,
  • 507 zijn (gedeeltelijk) organisch,
  • 13 bevatten silicium,
  • 23 bevatten fosfor,
  • 77 bevatten zwavel, en
  • 92 bevatten halogenen (zoals broom, chloor, fluor, enz.)

Van de 2.109 chemicaliën die worden gebruikt, zijn er

  • 513 stoffen van onbekende of variabele samenstelling (UVCB’s),
  • 402 bevatten metalen,
  • 1682 zijn (gedeeltelijk) organisch,
  • 69 bevatten silicium,
  • 90 bevatten fosfor,
  • 226 bevatten zwavel, en
  • 214 bevatten halogenen (zoals broom, chloor, fluor, enz.)

“Dit betekent dat bijna een kwart van alle chemische stoffen die in plastic worden gebruikt, ofwel zeer stabiel zijn, zich in organismen ophopen of giftig zijn. Deze stoffen zijn vaak giftig voor in het water levende organismen, veroorzaken kanker of beschadigen specifieke organen,” aldus Helene Wiesinger, doctoraalstudente aan de leerstoel Ecological Systems Design en hoofdauteur van de studie. Bij ongeveer de helft gaat het om chemische stoffen met grote productievolumes in de EU of de VS, zei ze. “Het is vooral opvallend dat veel van de twijfelachtige stoffen nauwelijks gereguleerd zijn of onduidelijk beschreven zijn,” voegde Wiesinger eraan toe.

Onduidelijke regelgeving

Verrassend genoeg komen 901 stoffen die zorgen baren, ondanks hun zeer problematische gevaarlijke eigenschappen, ook voor op de positieve reguleringslijsten voor gebruik in kunststoffen die met levensmiddelen in aanraking komen, aldus de studie, waarvan er 225 in de EU zijn goedgekeurd.

In totaal is 53% van alle potentieel zorgwekkende stoffen niet gereglementeerd in de VS, de EU of Japan.

Verrassend is ook dat ongeveer 350 potentieel zorgwekkende stoffen zowel op negatieve (d.w.z. toestemming gevraagd voor specifieke toepassingen en een verbod op bepaalde toepassingen) als positieve (d.w.z. toestemming voor gebruik in kunststof die met levensmiddelen in aanraking komt) regelgevingslijsten voorkomen. Zo is voor dibutylftalaat (CASRN 84-74-2) in de EU en de Republiek Korea weliswaar toestemming vereist, maar is het in de EU, de VS en Japan goedgekeurd voor gebruik in kunststoffen die met levensmiddelen in aanraking komen. Volgens de onderzoekers “moet deze inconsistentie in de regelgeving naar behoren worden aangepakt, bijvoorbeeld door nauwere samenwerking tussen regelgevende domeinen en agentschappen”.

Ten slotte ontbreekt het aan wetenschappelijke studies voor ongeveer 10% van de geïdentificeerde potentieel zorgwekkende stoffen.

Tot nu toe hebben onderzoek, industrie en regelgevers zich voornamelijk geconcentreerd op een beperkt aantal gevaarlijke chemische stoffen waarvan bekend is dat ze in kunststoffen voorkomen,” aldus Wiesinger, die eraan toevoegde dat kunststofverpakkingen vandaag de dag worden gezien als een belangrijke bron van organische verontreiniging in voedsel.

Recyclage

“Het onverwacht hoge aantal stoffen die mogelijk gevaarlijk zijn, is verontrustend,” voegde Zhanyun Wang, senior wetenschapper eraan toe. Blootstelling aan dergelijke stoffen kan een negatief effect hebben op de gezondheid van consumenten en werknemers, zei hij, eraan toevoegend dat problematische chemicaliën ook van invloed kunnen zijn op recyclingprocessen en de veiligheid en kwaliteit van gerecyclede kunststoffen.

De twee onderzoekers noemden het gebrek aan transparantie aan chemische stoffen in kunststoffen en de versnippering van gegevensdatabanken als belangrijkste probleem. In meer dan tweeënhalf jaar speurwerk hebben ze meer dan 190 openbaar toegankelijke gegevensbronnen van onderzoek, industrie en autoriteiten doorgespit en 60 bronnen geïdentificeerd met voldoende informatie over opzettelijk toegevoegde stoffen in kunststoffen. “We vonden meerdere kritieke hiaten in kennis en gegevens, met name over de stoffen en hun feitelijke gebruik. Dit belemmert uiteindelijk de keuze van consumenten voor veilige plastic producten,” schreven ze in de studie, eraan toevoegend dat ze het doel van een duurzame circulaire plastic economie nastreven.

Bron: Packaging Connections

Beeld: Pixabay

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*