Peter Mertens: “Er is veel mis in onze maatschappij, ook met de voedingsindustrie. Breed volksverzet is nodig!”

In “Muiterij” roept Peter Mertens op tot breed volksverzet tegen machtige oliegiganten, grote banken en multinationale voedselconcerns die het grote publiek uitbuiten. Hij onthult wie er achter de hoge inflatie zit, hoe Europa verstrikt is geraakt in het conflict tussen de VS en China, en wie het meest profiteert van de oorlog in Oekraïne.

Peter Mertens: “De arbeidersklasse moet zich verzetten tegen de elite en de machtige spelers die hen uitbuiten. In 2022 maakten de vijf grootste oliemaatschappijen ter wereld – Shell, Total, BP, Chevron en ExxonMobil – samen 200 miljard dollar winst terwijl de mensen exorbitante prijzen betaalden om hun huizen te verwarmen en hun auto’s met brandstof te vullen. Dit geld vloeide naar de aandeelhouders, die prompt besloten om hun klimaatplannen terug te schroeven. In 2022 en 2023 zullen ze 130 miljard euro investeren in nieuwe fossiele bronnen, terwijl klimaatwetenschappers nu al waarschuwen dat het steeds moeilijker wordt om een opwarming van 2 graden te voorkomen. Maar de rijke families achter deze bedrijven en vermogensbeheerders zoals BlackRock zijn niet bereid om hun melkkoe op te offeren. We moeten deze oliemaatschappijen dwingen om de klimaatschade die ze veroorzaken te compenseren. Anders zal het nooit ophouden.(1)”

Kritiek op het kapitalisme: vrijemarkteconomie slaat door!

” Het meedogenloze streven naar meer leidt tot ongelijkheid, klimaatverstoring, milieuvernietiging en moderne slavernij. Er is zoveel wetenschappelijke kennis en technologische innovatie, maar in plaats van de hongersnood en de klimaatcrisis aan te pakken, gebruiken we al dat potentieel voor hebzucht en oorlog. Volgens de VN zijn we perfect in staat om 14 miljard mensen te voeden. Toch is er hongersnood. Dit komt door de enorme machtsconcentratie in de voedselindustrie, waar vier giganten – de zogenaamde ‘ABCD-bedrijven’: ADM, Bunge, Cargill en Dreyfus – tachtig procent van de graanmarkt in handen hebben. Ze maken enorme winsten en drijven de prijzen kunstmatig op. Op de lijst van miljardairs van Forbes staan twaalf leden van Cargill. Vergelijk het met wat de Boerenbond in België doet: zij controleren de hele keten en worden immens rijk terwijl de boeren het moeilijk hebben.”

Rem op speculatie is noodzakelijk

“Een van de oorzaken van de hoge prijzen is speculatie op de aandelenmarkt. In het verleden waren er strikte regels voor wie mocht deelnemen aan de graanmarkt. In de jaren 90 werden deze regels versoepeld. De Amerikaanse regering onder Bill Clinton opende de deuren voor voedselspeculanten. Door deze deregulering kan een graankorrel nu 135 keer verhandeld worden voordat het de consument bereikt. Een van de grootste speculanten op de graanmarkt is het pensioenfonds van Japan: dergelijke vermogensbeheerders hebben geen echte betrokkenheid bij de graanverwerking, maar ze kopen virtuele graanvoorraden om ze met winst te verkopen. Dit leidt tot de absurde situatie dat je pensioengeld wordt gebruikt om je eten duurder te maken. De “ABCD”-bedrijven manipuleren de graanprijzen en genereren enorme winsten. Soms houden ze hun graanschepen dagenlang op zee tot de prijzen pieken. Pas dan lossen ze hun graan in de haven. De olie- en gasindustrie werkt op een vergelijkbare manier.”

De oorlog in Oekraïne

Door de oorlog was 7 miljoen ton Oekraïens graan niet langer beschikbaar voor de export, wat slechts 0,9 procent van de wereldwijde productie is. Er was geen graantekort! Er verschenen echter plotseling honderden grote investeerders op de markt die speculeerden op stijgende prijzen. Als gevolg daarvan werd graan 70 procent duurder. Volgens de onderzoeksafdeling van Greenpeace maakten tien hedgefondsen op deze manier 1,9 miljard dollar winst. Ondertussen brak er hongersnood uit in Afrika. In Europa kwamen veel mensen in de problemen; in Duitsland kan één op de tien zich geen dagelijks gezond voedsel veroorloven. Zelfs in Groot-Brittannië zijn er voortdurend sociale acties omdat de lonen al twintig maanden achterblijven bij de inflatie. De Amerikaanse auto-industrie heeft haar derde stakingszomer achter de rug. Overal zegt de arbeidersklasse: genoeg is genoeg! Maar lijden leidt mensen niet altijd naar een linkse stem. In hun woede kunnen ze zich ook wenden tot rechtse populisten die immigranten overal de schuld van geven.

Flexi-jobs

Met betrekking tot het recente regeringsbeleid in België pleit Mertens tegen de uitbreiding van flexi-jobs en tegen het gebruik van dergelijke systemen in verschillende sectoren, waaronder kinderopvang en onderwijs. Hij pleit voor het veiliger maken van deze jobs, het verhogen van de minimumlonen en het voorzien in betere voorwaarden voor deze beroepen om een nieuwe generatie werknemers aan te trekken.

Mertens pleit voor een eerlijkere verdeling van de rijkdom, waarbij hij de nadruk legt op de ongelijkheid van rijkdom en de concentratie van rijkdom bij een klein deel van de bevolking in België. Hij benadrukt de noodzaak om de rijken en bedrijven effectiever te belasten om essentiële investeringen te financieren in gebieden zoals openbaar vervoer, scholen en openbare gebouwen.

VS versus BRICS-landen

In “Muiterij” analyseert Peter Mertnes verder de verschuivende wereld waarin niet alleen China en Rusland, maar ook Brazilië, India en Zuid-Afrika een steeds grotere rol spelen in de wereldeconomie. Lezers ontdekken ook de oorsprong van het Engelse woord ‘strike’ voor een arbeidersstaking; het zou zijn ontstaan uit de eerste staking die Britse zeelieden in de achttiende eeuw hielden toen ze de tijd namen om hun zeilen te strijken of te ‘staken’. Deze onthulling werpt licht op de term ‘muiterij’. De term is bedacht door Fiona Hill van de Nationale Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, zoals Peter Mertens uitlegt. Ze verwijst vooral naar de zogenaamde ‘muiterij’ van de BRICS-landen (Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika) of het mondiale Zuiden tegen de Verenigde Staten. Sinds de val van de Berlijnse Muur hebben de Verenigde Staten een unipolaire wereldeconomie geleid, maar die wordt nu uitgedaagd door opkomende economische grootmachten als Brazilië, Zuid-Afrika en India. Deze landen zijn op zoek naar alternatieven voor de Amerikaanse dollar als wereldmunt en willen geen leningen meer van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) vanwege de verstikkende voorwaarden. Zogenaamde ‘derdewereldlanden’ zoeken ook naar manieren om hun eigen grondstoffen te behouden in plaats van ze te verkopen voor dollars om hun schulden af te betalen. Washington ziet al deze pogingen om het economisch leiderschap van de Verenigde Staten en Europa te ondermijnen als ‘muiterij’. Het is in feite een term die ironisch wordt gebruikt en zelfs trots wordt aangenomen als een ereteken.

Voetnoten

(1)Vorig jaar werd Pakistan getroffen door verwoestende overstromingen: met 15 miljard dollar van haar windfall profits van 2022 zou oliemultinational BP die schade kunnen dekken. Het zou nog steeds 5 miljard dollar winst overhouden bovenop de gebruikelijke 9 miljard dollar winst. In het Verenigd Koninkrijk is er nu een brede volksbeweging die de nationalisatie van het bedrijf eist, dat miljarden opstrijkt door mensen met kosten op te zadelen

(2) ADM, Bunge, Cargill en Dreyfus hebben beleggingsdochterondernemingen die actief deelnemen aan dit perverse spel. Ze manipuleren de graanprijzen en genereren enorme winsten.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*