Green Deal en Europese farm-to-fork- strategie wordt steeds meer onderuitgehaald

De oorlog in Oekraïne plaatst alle aspecten van de Green Deal voor de landbouw in een ander daglicht. De agro-industrie pikt daar gretig op in. Maar ook de conservatieve politici willen een herziening van het akkoord. De progressieven betreuren deze houding.

Over de vraag wat voor voedselsysteem moet worden ingevoerd, wordt veel gediscussieerd. Niet-gouvernementele organisaties en progressieve partijen willen de Europese Green Deal promoten, die met zijn “farm-to-fork”-strategie uitzicht biedt op een revolutionaire “vergroening” van de landbouw. De landbouwlobby, met de conservatieve politici op sleeptouw, ziet in de huidige crisis het bewijs dat juist door intensivering de opbrengst per hectare moet worden verhoogd.

De “van boer tot bord”-strategie is de meest ingrijpende wijziging van het Europese landbouwbeleid in decennia. Het omvat de omschakeling van vlees naar plantaardige eiwitten en biologische landbouw (die tegen 2030 een kwart van het landbouwareaal van de EU moet bestrijken), de halvering van het gebruik van pesticiden tegen 2030, gesloten kringlopen en ecologische aandachtsgebieden.

Landbouw en agro-industrie reageerden eerst

Deze revolutie botst op een ongebruikelijke manier met de belangen van de agro-industrie. Christiane Lambert, voorzitter van Copa-Cogeca, schreef op 6 maart 2022 het volgende: “We hebben een paradigmaverschuiving nodig in de manier waarop Brussel over landbouw denkt, te beginnen met de doelstellingen van het Farm to Fork-programma”.

“Deze crisis toont aan dat we intensieve landbouw moeten bevorderen,” zei secretaris-generaal Pekka Pesonen. Dit betekent dat we het volledige potentieel van onze grond moeten benutten zonder duurzaamheid uit het oog te verliezen. Wij steunen de principes van de Green Deal. Zolang er maar geen gevolgen zijn voor de productie en de winstmarges van de boeren.”

Politici krabbelen terug

Een cascade van politieke verklaringen laat zien hoe dit discours de afgelopen weken in een stroomversnelling is geraakt. Half maart kondigde de Poolse landbouwcommissaris, Janusz Wojciechowski, in het Europees Parlement aan dat hij nieuwe wetgeving over pesticiden en biodiversiteit zou uitstellen. Verscheidene landbouwministers drongen er bij de Commissie ook op aan om de “van boer tot bord”-strategie te herzien. De Franse president Emmanuel Macron, die met zijn “voedselsoevereiniteit”-retoriek stemmen ronselde op het platteland, vertelde op een persconferentie dat de strategie gebaseerd is op “een wereld van voor de oorlog in Oekraïne”.

In het Europees Parlement verwoordde Annie Schreijer-Pierik (CDA) uit Nederland de mening die breed wordt gedeeld door christendemocraten en conservatieven in de EVP-fractie: “Landbouwstrategieën en ‘biodiversiteit’ ondermijnen onze voedselproductie. Ze moeten snel de ijskast in.

“Noodzaak kent geen wet”, aldus fractielid Tom Vandenkendelaere (CD&V). Voor mij hoeft niet alles veranderd te worden, maar de impact op de voedselproductie moet wel duidelijk zijn. Verschillende studies wijzen op een lagere productie. Als dat zo is, moeten we ons aanpassen. We moeten de voedselproductie als een strategische sector beschouwen. Dit betekent dat we zaken moeten versnellen, zoals de mogelijkheid om gerecycleerde dierlijke mest te gebruiken”

Nog andere politici wachten liever wat af/ “Voordat we ons vastleggen op een halvering van het gebruik van bestrijdingsmiddelen, moeten we duidelijk zijn over de gevolgen voor de gewassen.”

Progressieve NGO’s

De agro-industrie eist “Voedselzekerheid in Europa”. De Green Deal kan de zekerheid van de voedselvoorziening in Europa niet garanderen”, aldus de landbouworganisaties en de agro-industrie. Progressieve NGO’s stellen het anders: “De echte uitdagingen voor de voedselzekerheid zijn de klimaatverandering en het massale verlies aan biodiversiteit. We vernietigen het ecosysteem waarvan we afhankelijk van zijn om te overleven. Daar waarschuwt het ene VN-rapport na het andere voor: de ineenstorting van het ecosysteem zal grote delen van de wereld, vooral in het Zuiden, in armoede en honger storten.”

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*