Colruyt in conflict met Unilever en Mars

Lege rekken zijn doorgaans een laatste drukkingsmiddel, want voor geen van beide partijen interessant. Wat niet in het rek ligt, kan je niet verkopen. Bovendien is de consument in die mate gesteld op bepaalde A-merken dat hij bereid is om er elders voor te gaan winkelen. En wie voor zijn Jupiler of Snickers naar een andere supermarkt trekt, doet daar dan doorgaans ook al zijn andere aankopen.

Colruyt als eerste, wellicht volgen nog andere…

Dat de bom het eerst barst bij Colruyt, dat zich bij uitstek met de laagste prijs profileert, verbaast niet. “Ik weet niet of het een bewuste strategie is, maar dit komt het imago van Colruyt als keten die vecht voor de laagste prijs voor zijn klanten wel ten goede. Tegelijk is het een signaal naar voedingsbedrijven waarmee nog onderhandelingen lopen: het is ons menens, ” vertelt Els Breugelmans van de KU Leuven aan de krant DeMorgen. Retailexpert Jorg Snoeck (RetailDetail) wijst erop dat Colruyt zich in een wat ongelukkige positie bevindt. Om betere prijzen te bedingen bij grote voedingsbedrijven verenigen retailers zich in aankoopcentrales. Colruyt maakt, anders dan zijn grote concurrenten, deel uit van een kleinere aankoopcentrale, waar onlangs enkele grote buitenlandse spelers zijn uitgestapt. “Wie lagere prijzen wil, moet daar iets tegenover kunnen stellen, zoals grote aankoopvolumes”, zegt Snoeck. “Colruyt kan die troef als relatief kleine Belgische keten minder uitspelen.”

Marge onder druk

Bovendien ziet Colruyt door zijn laagsteprijsgarantie de eigen marge nog meer onder druk staan als het geen lage aankoopprijzen uit de brand kan slepen. Tegelijk is de retailer, met een marktaandeel in België van meer dan 30 procent, voor de Unilevers van deze wereld te belangrijk om lang niet in de winkels van Colruyt voor handen te zijn. “Het gevolg is dat er voor beide partijen veel op het spel staat”, zegt Snoeck. Soms zijn het de supermarkten die beslissen om een product tijdelijk niet meer te bestellen, soms zetten voedingsbedrijven tijdelijk de leveringen stop. “Maar over wie het initiatief neemt, en wat uiteindelijk de uitkomst is, houdt iedereen de lippen stijf op elkaar”, ondervindt Breugelmans bij haar onderzoek. Hoe snel zo’n conflict opgelost raakt, varieert. “Soms lukt dat snel, maar ervaring leert dat rekken weken en soms zelfs maanden leeg kunnen blijven.”

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*